Έχουμε Ερωτευτεί τη New Wave Τέχνη του George Strix

Ο George Strix , ένας άνθρωπος-αναφορά για το Nightread με το αξέχαστο εξώφυλλο και ιστορία που επιμελήθηκε στη best seller συλλογή των εκδόσεων μας ”Οι Κήποι Των Κρεμασμένων-15 ιστορίες για τους Cure” και που τα έργα του κοσμούν την ιστοσελίδα μας σε μια απολαυστική συνέντευξη για το Vice & τον Αντώνη Κωνσταντάρα.

Υπάρχουν καλλιτέχνες εκεί έξω, που σου φτιάχνουν το κέφι. Ένα post στο Instagram είναι ικανό να σε κάνει να χαμογελάσεις και να ξεχαστείς έστω για λίγα δευτερόλεπτα, από τη δύσκολη πραγματικότητα της πανδημίας – και όχι μόνο. Αυτό συμβαίνει σε μένα όποτε πετυχαίνω κάποιο σκίτσο ή πίνακα του George Strix. Ο εικαστικός από τη Θεσσαλονίκη ενώνει τον νεο-ρομαντισμό με το goth σε ένα cartoon περιβάλλον, όπου οι ήρωες της Disney παρακολουθούν μια μεγάλη συναυλία των Cure. 

Εδώ και κάποια χρόνια τον ακολουθώ στα social media και ενώ ήθελα να μιλήσουμε με αφορμή κάποια από τις ατομικές του εκθέσεις, ή από τις ομαδικές που έχει συμμετάσχει κατά καιρούς, οι καταστάσεις δεν το επέτρεψαν. Ωστόσο, αποφάσισα να έρθω σε επαφή μαζί του για να μιλήσουμε. Είχα ανάγκη να μοιραστώ την τέχνη του με περισσότερο κόσμο. 

(androids don't feel pain ) the witcher.jpg

VICE: Αυτό που κάνεις αποτελεί έναν μαγικό μικρόκοσμο, μεταξύ εφηβείας και ενήλικης ζωής. Είναι κάτι που έχεις ως σκοπό ή απλώς αφήνεις τον εαυτό σου ελεύθερο και βγαίνει;
George Strix: Στην αρχή θεωρούσα ότι αυτά που φτιάχνω μοιάζουν σαν κάτι που θα σχεδίαζε ένας έφηβος στο Λύκειο και αυτό με έβαζε σε σκέψεις. Ωστόσο, αυτό λειτουργεί μέσα μου εννοιολογικά και εντελώς υποσεινήδητα. Τα έργα μου είναι βιωματικά, αναφέρονται στην καθημερινότητα ενός ενήλικα δοσμένα με μία παιδικότητα. Όλοι κουβαλάμε κομμάτια της παιδικής μας ηλικίας και της εφηβείας μας, όσο και να μεγαλώσουμε. Οι εμμονές και τα συμπλέγματά μας ακολουθούν και εν μέρει, έτσι λειτουργούν οι πίνακες και τα σκίτσα μου. Μεταφέρω σημερινές μου εμπειρίες με αυτόν τον μορφοπλαστικό τρόπο. 

Προσωπικά, θεωρώ ότι έχεις εντελώς δικό σου ύφος. Είναι κάτι που καταλαβαίνεις αυτό; 
Αυτό είναι το πιο όμορφο σχόλιο που μπορεί να κάνει κάποιος σε έναν καλλιτέχνη. Το σημαντικότερο είναι να μπορείς να συνδέσεις κάποιον με τη δουλειά του. Έχω μια υποψία γι’αυτό που λες, ότι μπορείς να καταλάβεις ένα δικό μου σκίτσο, βέβαια δεν υπάρχει παρθενογένεση. Όπως όλοι, έτσι και εγώ έχω επηρεαστεί από άλλους καλλιτέχνες. Χαίρομαι πολύ όταν κάποιος αναφέρει ότι η δουλειά μου ξεχωρίζει. 

Μιας και το ανέφερες, πες μου μερικούς καλλιτέχνες που σε έχουν επηρεάσει; 
Από σκιτσογράφους, ο Dave McKean, o Jean Henri Gaston Giraud (γνωστός ως Moebius) και από εικαστικούς σίγουρα η Inka Essenhigh και o David Stoupakis. Κινούμαι στο πλαίσιο του υπερρεαλισμού, οπότε σίγουρα θα βρεις επιρροές από όσους ανέφερα σε αυτό που κάνω. 

Έχεις σκεφτεί ποτέ να κυκλοφορήσεις κόμικ; 
Αυτό το διάστημα γράφω και προσπαθώ να ολοκληρώσω -με αργούς ρυθμούς- ένα βιβλίο, στο οποίο η ιστορία θα συνοδεύεται από εικονογράφηση. Το δουλεύω εδώ και τρία χρόνια και μάλιστα το είχα ολοκληρώσει, όμως στο μεταξύ άλλαξα γνώμη για κάποιες λεπτομέρειες και τώρα κάνω τις διορθώσεις. Σε γενικές γραμμές, προτιμώ την εικονογράφηση από το κόμικ. Πιστεύω ότι θα με πιέσει πολύ το να δημιουργώ έναν χαρακτήρα σε διάφορες στάσεις, προτιμώ το illustration. Είναι ακόμη ένα project που βρίσκεται σε εξέλιξη μαζί με μια σειρά από νέους πίνακες που δουλεύω. Ωστόσο, όλα πάνε αργά, είναι και η πρωινή δουλειά που μου τρώει αρκετό χρόνο, αλλά συνεχίζω. 

Αυτή την περίοδο συμμετέχεις και στο online call out, “Folk Tale Week”. Τι είναι ακριβώς αυτό; 
Πρόκειται για ένα διεθνές art challenge, που διαρκεί για μια εβδομάδα. Κάθε μέρα δίνεται ένα θέμα και εσύ φτιάχνεις ένα αντίστοιχο σκίτσο που το συνδυάζει παραμύθια. Εγώ θα παρουσιάζω σκηνές παραμυθιών της ελληνικής παράδοσης. Για παράδειγμα, το ένα θέμα είναι η τελετουργία και αποφάσισα να φτιάξω ένα σκίτσο με αναφορές στη λαογραφία του Νικολάου Πολίτη, ο οποίος περιγράφει πώς μπορείς να σκοτώσεις έναν βρικόλακα. Θα αναπαραστήσω αυτή τη σκηνή. Αγαπώ τη λαογραφία και την ιστορία – όχι μόνο της Ελλάδας. 

apollo's dream.jpg

Υπάρχουν και goth στοιχεία στην τέχνη σου. 
Πρόκειται για μια αμφίδρομη σχέση. Επηρεάστηκα ανακαλύπτοντας αυτόν τον κόσμο -λίγο μετά την εφηβεία μου- όμως παράλληλα κατάλαβα ότι ήμουν μέρος της κουλτούρας πριν τη γνωρίσω. Ήρθε, ταίριαξε και ακόμα με εμπνέει και με επηρεάζει. Όχι μόνο η goth σκηνή, αλλά και το new wave, το post punk και τα παρακλάδια τους.  

Είσαι dj και έχεις δημιουργήσει, επίσης, artwork για group της σκηνής. 
Ναι, έφτιαξα ένα εξώφυλλο και logo για τους Selofan. Αυτό ήταν κάτι που πάντα ήθελα να κάνω, να συνεργαστώ δηλαδή με μουσικούς, και μου άρεσε πάρα πολύ. 

Έχεις και πολλά ζωάκια στα σκίτσα σου. Ποιο είναι το αγαπημένο σου ό,τι αφορά στον σχεδιασμό του; 
Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τις αλεπούδες. Αυτή τη στιγμή σχεδιάζω μια Prussian Blue αλεπού – δεν ξέρω γιατί, ίσως για κάποιο υποσυνείδητο λόγο. Έχω αυτό το ζώο σαν τοτέμ μου και από μικρός μου άρεσε μορφολογικά. Βέβαια, με στεναχωρούσε ο τρόπος που παρουσιάζεται στους μύθους του Αισώπου, αλλά το ξεπέρασα (γέλια). 

Σχεδιάζεις και πολλούς γνωστούς μουσικούς. Ποιος είναι ο πιο «καρτούν» εκεί έξω; 
Σίγουρα ο Robert Smith των The Cure. Πολύ έντονα χαρακτηριστικά -αν και δεν τον έχω ζωγραφίσει πολλές φορές- έχει και ο Lux Interior από τους The Cramps αλλά και η Siouxsie Sioux.

(androids don't feel pain ) the tower.jpeg

Τα πρωινά, είσαι δάσκαλος καλλιτεχνικών σε σχολείο. Πώς είναι αυτό; 
Εξασκώ αυτό το επάγγελμα εδώ και 11 χρόνια, είναι ό,τι πιο σχετικό που θα μπορούσα να κάνω για βιοπορισμό και να αφιερώνω παράλληλα χρόνο στη ζωγραφική. Ελπίζω να εμπνέω τα παιδάκια. Παίρνω πολλή χαρά όταν βλέπω ότι αγαπάνε το μάθημα. Είναι πολύ σημαντικό για ένα παιδί που δεν έχει αναπτύξει ακόμη τον εγκέφαλό του να οπτικοποιεί κάτι που σκέφτεται ζωγραφίζοντας ή φτιάχνοντας κάτι με πλαστελίνη. Το ίδιο συμβαίνει με τη θεατρική αγωγή και τη μουσική, είναι μια διέξοδος. 

Πόσο challenging είναι το να κερδίσεις την προσοχή ενός παιδιού στην εποχή του Minecraft;
Είναι σίγουρα πιο δύσκολο, τα παιδιά δέχονται καθημερινά έναν καταιγισμό από εικόνες. Θέλει τρόπο. Μιας και ανέφερες το Minecraft, έχει τύχει να συνδυάσω μάθημα κυβισμού, στο οποίο τους ζήτησα να σχεδιάσουν χαρακτήρες του παιχνιδιού με background από κλασικούς πίνακες. Το ίδιο κάναμε και με χαρακτήρες από υπερηρωικά κόμικ. 

Γνωρίζω ότι είναι δύσκολο να κάνεις σχέδια σε καιρούς επιδημίας, αλλά υπάρχει κάτι που ετοιμάζεις;
Ναι, το βιβλίο και τη σειρά με τους πίνακες -με λαδομπογιές- που σου ανέφερα πριν. Οι πίνακες θα έχουν σαν βασικό concept τις τάσεις φυγής. Θα κινούνται στο φάσμα του υπερρεαλισμού και μαγικού ρεαλισμού και μελλοντικά, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες, μια έκθεση. 

*για το πρωτότυπο άρθρο μεταβείτε εδώ .